Mijn naam is Inge, geboren in 1966, te Amsterdam. Opgegroeid in Valkenswaard en sinds 2009 woon ik in Maldegem (België). De ratjes zijn huisdieren waar ik mee fok sinds 2003, maar ik heb ratten sinds 1999. 
Ik hou heel veel van de natuur, waar ik als kind dan ook veel te vinden was, en ben altijd gek geweest op dieren, maar ja, bij ons thuis was het ook zowat een halve dierentuin, ondanks dat we gewoon in een rijtjes huis woonde. Het was altijd erg gezellig en leuk. Naast de ratten heb ik ook nog 3 kippen (2 hennen en 1 haan) en 3 honden. Onderaan de pagina vertel ik wat over de honden en hun laatste twee voorgangers. Samen met mijn vriend Jurgen zijn we gek op onze honden, maar hij is niet zo heel gek op de ratten, dat is echt mijn ding. Verder heb ik het diploma dieren asiel/pensionhouder. Ik hou van tuinieren, mijn eigen groenten en kruiden, en eitjes van onze eigen kippen, dat is toch het lekkerst. Ik hou dus van lekker eten, onbekende recepten uitproberen, lezen, tekenen, films en series (bij voorkeur horror en thrillers), en vooral veel gezelligheid in huis. 

 

GEEN RATTERY

Jarenlang heb ik gefokt onder de benaming Rattery, maar sinds een aantal jaren gebruik ik die benaming niet meer. Ik vindt het geen probleem als mensen dat zeggen, want uiteindelijk is het zo'n beetje ingeburgerd om een ratten fokker een Rattery te noemen. Net als fokkers die wel die benaming gebruiken, fok ik ratten met een doel voor ogen, en ga ik gericht te werk. Soms moet je omwegen maken om iets te bereiken, en dat zie ik dan weer als een uitdaging, om toch daar te komen waar ik wil zijn. En dat kan een bepaalde kleur of tekening zijn, en natuurlijk met een goed karakter, gezondheid en liefst met een goede bouw. Ik weet dat het kan. Ik noem mezelf een hobby/passie fokker, heel simpel, omdat ratten fokken een hobby is, en omdat het een passie voor mij is. 

HOE HET BEGON

Als kind was het al een wens om tamme ratjes te hebben, maar mijn moeder wou daar niets van weten. We hadden natuurlijk al die halve dierentuin, bestaande uit katten, een hond, 5 volières, konijnen, cavia's, hamsters, muisjes en een klein aquarium, en wie weet vergeet ik nog wel iets op te noemen. O ja, woestijnratjes had ik ook nog, en de hamsters waren van mijn broer. Ik had er toen niets mee en nog steeds niet. Maar tamme ratten, nee hoor, dat mocht niet. Het was pas in 1999 dat de man waar ik destijds mee samen was, thuis kwam met een duna en een zwart japanner ratje. Maar we leerden al snel dat je ze niet alleen moest houden, dus kwam er een vriendje bij en de duna werd vervangen voor een grote kooi. Het duurde toen ook niet snel voor ik in contact kwam met een fokker in de buurt, en met fokkers en liefhebbers op internet. Ik zie me nog zitten op m'n computer waarmee ik nog via de telefoon moest inbellen, of hoe je dat ook noemt. Stenen tijdperk. Een zeer goede fokker uit Zoetermeer, die fokte onder de naam Rattery Litli, nam contact met mij op toen onze rat Pantani al zijn 3e verjaardag had gevierd. Of hij vader mocht worden. En dat mocht. Op dat moment was Pantani nog helemaal goed en gezond, en het lukte hem na diverse pogingen om vader te worden van 4 rittens. Het nest bestond uit 3 dames en 1 heer. De heer en 1 van de dames ging met mij mee naar huis. Langzaam maar zeker werd het aantal ratten meer, en toen in 2003 werd dan het eerste nest onder fokkersnaam geboren. Tja, en toen was het einde zoek natuurlijk ;-) 

DE RATTEN

Ondertussen zijn we al heel wat jaren verder.  De ratten wonen in Savic Royal Suite 95 Double kooien, en een paar kleinere groepjes in Savic Freddy 2 Max kooien. Ik ben er voorstander van dat ratten niet met teveel in één kooi moeten zitten. Kleinere groepjes zijn beter en zo hou je ook een veel beter overzicht, plus dat je de dieren individueel meer aandacht kan geven. Loslopen kan hier niet, daarvoor heb ik teveel ratten en ook de kamer waar ze staan, is niet geschikt om ze in los te laten lopen. Ik weet nog dat ik ooit tegen mijn dochters zei:"Jeetje, ik heb 30 ratten, zoveel heb ik er nog nooit gehad". Grappig, want ik heb er nu meer, en vindt dat helemaal niet vreemd. Het aantal ratten wisselt natuurlijk omdat ik ze van alle leeftijden heb. 
De ratten zijn mijn huisdieren en als ik besluit dat rittens mogen blijven, dan zal ik ze niet snel laten verhuizen. Alle ratten krijgen aandacht, goede verzorging en indien nodig, medische zorg. 
De groepen staan op zolder, in een kleine kamer, waar geen verwarming is en waar het best fris kan worden. 
Eind januari 2019 verhuizen de ratten van de zolder naar een huisje in de tuin. In de winter wordt het daar nooit heel koud en in de zomer nooit heel erg warm, zolang de deur maar steeds wordt gesloten. Er is een pagina op de website waar je kan zien hoe heel die verhuizing is gegaan. Een flink karwei.

RATTEN FOKKEN

Ratten fokken doe ik op de eerste plaats voor mezelf. Ik fok dieren die ik mooi vindt, niet voor anderen, en zal dus ook niet een koppel van een bepaalde kleur aanschaffen als dat toevallig 'in de mode' is. Jammer voor mij is, dat ik veel te veel mooi vindt, en dus keuzes moet maken in wat ik het mooist vindt om in m'n kooien te hebben. Ja ik heb echt wel een voorkeur voor bepaalde kleuren en uitmonsteringen en ook voor bepaalde tekeningen, maar een rat moet toch echt wel een lief karakter hebben, dus dat is waar iedere rat hier over moet beschikken, en dat gaat hand in hand met een goede gezondheid. Dieren die niet gezond zijn, zijn niet geschikt om mee te fokken. Punt. 
Fokken doe je niet alleen, dat doe je samen met andere fokkers en met de eigenaars van de rittens. Je kan geen goede dieren fokken als je niet op de hoogte blijft, dus is het belangrijk om goed contact te houden met elkaar. Ook worden er stambomen bijgehouden, waardoor er gekeken kan worden welke dieren qua kleur het best bij elkaar passen en wat te verwachten is. Het liefst vullen de dieren elkaar aan, een drukke dame met een rustige man bijvoorbeeld, maar ook wat betreft bouw is het kijken. Wat de ene tekort komt en de andere teveel heeft, kan wel eens precies het juiste geven in de rittens. 
Rittens op hun beurt moeten ook geselecteerd worden, en soms houd ik er meer dan ik nodig heb. Die laat ik dan wat verder opgroeien en welke ik de beste vind om mee verder te gaan blijven en de anderen worden geplaatst als huisdier. Goede voeding is erg belangrijk voor gezonde, goed groeiende dieren, jong en oud. Er moet variatie zijn, alleen een saaie brok is niet voldoende. 

DE HONDEN

Op 9 november 1996 werd mijn eerste Duitse Herder geboren, haar naam was Loena v/d Herdgang. Met haar heb ik 2 nestjes gefokt, een geweldige ervaring.

Op 8 januari 2002 werd mijn tweede Duitse Herder geboren, haar naam was Ocean v. Adelrik. Met haar is  niet gefokt. Dit was wel de bedoeling, maar een baarmoederontsteking gooide roet in de plannen die we hadden, en dat ging dus niet door.

Helaas hebben we beide mooie dames ondertussen niet meer. Loena stierf van ouderdom in juli 2009, haar lichaam was helemaal op, ze wou zelf ook niet meer, en we hebben haar bij de dierenarts rustig in laten slapen. Natuurlijk was ik daar bij, en met haar kop op mijn arm blies ze haar laatste adem uit.

Ocean stierf op 1 oktober 2013, na een zeer zware operatie die nodig was omdat haar buik vol bloed zat. Ze had een tumor op haar milt, en deze was gesprongen. De operatie was goed verlopen ze was stabiel, dus mocht ze de dag daarna mee naar huis. De dag daarop vond ik haar echter in de huiskamer en was ze overleden. 

Nu hebben we Dakota, ook geboren bij kennel van Adelrik. Ze is geboren op 14 april 2014 en woont bij ons sinds 1 juni 2014.

Een hele lieve en makkelijke hond.

Esco is een halfbroer van Dakota, ze hebben dezelfde moeder maar een andere vader. Esco is onze eerste Duitse Herder reu, en daar heb ik 19 jaar op gewacht. Weer een wens die in vervulling is gegaan.
Esco is geboren op 8 augustus 2015.

Als laatste dan Muck, geen Duitse Herder, maar een rasechte straathond uit het verre Roemenië. Begin maart 2016 werd Muck geboren samen met 2 broertjes, in het wild. Hij werd gered, en zijn broertjes ook, maar hun moeder was zo schuw/bang/wild, dat ze haar niet konden vangen. In Juli 2016, toen Muck 15 weken oud was, kwam hij naar België.  We hebben echt wel afgezien met hem, dat zal ik niet ontkennen, maar ondertussen is Muck ook een lid van ons gezin, en zijn we heel blij met hem. Muck heeft 1 nadeel, hij is verschrikkelijk wantrouwig ten opzichte van vreemde mensen, al wordt het langzaam aan wel iets beter.

Loena v/d Herdgang

Ocean v. Adelrik

Dakota v. Adelrik

Esco v. Adelrik

Muck